یک پُرس اَفْسَرد لطفاً! ، غذای گوشتی ایران عصر ساسانی

به گزارش وبلاگ نامه، در ایران عصر ساسانی، به خوراک و چگونه خوردن آن، توجه بسیار می شد. از جمله خوراکی های محبوب آن دوران، غذاهای گوشتی سرد بود که اَفسَرد نامیده می شد. رسالۀ خسرو و ریدگ که متنی به زبان فارسی میانه است، گوشت گاو، گوزن، بچه شتر، گوساله یک ساله، گاومیش و گورِ خانگی را مناسب برای تهیه انواع اَفسرَد معرفی می نماید.

یک پُرس اَفْسَرد لطفاً! ، غذای گوشتی ایران عصر ساسانی

به گزارش وبلاگ نامه به نقل از خراسان، در ایران عصر ساسانی، به خوراک و چگونه خوردن آن، توجه بسیار می شد. از جمله خوراکی های محبوب آن دوران، غذاهای گوشتی سرد بود که اَفسَرد نامیده می شد.

رسالۀ خسرو و ریدگ که متنی به زبان فارسی میانه است، گوشت گاو، گوزن، بچه شتر، گوساله یک ساله، گاومیش و گورِ خانگی را مناسب برای تهیه انواع اَفسرَد معرفی می نماید؛ اما گوشت گورِ نَری را که با یونجه و جو پرورده شده است و پیه نداشته باشد، بهترین نوع گوشت برای تهیه این نوع غذا می داند که باید بر آن سرکه ترش مالید و طبق قاعده، چاشنی افزود. این نوع خاص از افسرد، هَلام نام داشت. نوع دیگری از غذاهای گوشتی سرد را خامیز می نامیدند و از آن به عنوان خوراک اشتهاآور استفاده می کردند.

بنابر توصیف نویسندگان دوران اسلامی، این غذا را که از برش های نازک گوشت تهیه می شد، به صورت خام در سرکه می انداختند و گاهی هم اندک حرارتی به آن می دادند. متن خسرو و ریدگ، خامیزی را که از گوشت خرگوش تهیه گردد، لطیف تر از بقیه خامیزها معرفی می نماید. خامیز گوشت باقرقره را خوشبوتر و خوشمزه تر می داند و خامیزگوشت تذرو را، خوشگوارتر توصیف می نماید؛ اما هیچ کدام را با خامیزی که از گوشت آهوی مادۀ سترون(یعنی آهویی که بره نیاورده باشد) بدون پیه تهیه گردد، برابر نمی داند.

منبع: همشهری آنلاین

به "یک پُرس اَفْسَرد لطفاً! ، غذای گوشتی ایران عصر ساسانی" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "یک پُرس اَفْسَرد لطفاً! ، غذای گوشتی ایران عصر ساسانی"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید